مهم نیست که باختیم. مهم نیست که از دور مسابقات حذف شدیم. مهم نیست آبرویمان در سطح جهان رفت. مهم این است که موفق شدیم مشت محکمی ( و یا حتی لگدی با کفش) به دهان یاوه گویان (ویا به سمت راست صورتشان!) بزنیم و بگوییم یک ایرانی هیچ کم ندارد. قدرت و استعداد و مهارت و بی عرضگی را یکجا دارد!

خوشبختانه ما برای تهیه این گزارش خیلی سختی نکشیدیم چرا که کارشناسان فوتبال در اطراف و اکناف ما فت و فراوان ریخته اند و در این میان نظرات بسیاری از صاحب نظران – که اصولا در مورد همه چیزی نظر می دهند و به حال مسئولین مربوطه افسوس می خورند که چرا سطح درکشان به اندازه آن ها نیست!-  مورد بی توجهی و بی مهری قرار می گیرد و کسی هم به فکر نیست.

ابتدا به سراغ یکی از مسئولین رده بالای فوتبال رفتیم و نظر او را در مورد علل شکست تیم ملی جویا شدیم. وی گفت: "بچه های ما خیلی خوب بودند، خود ماهم همین طور، از بچه ها بهتر بودیم. اما متاسفانه یک سری چیز ها مثل دروازه های غیر استاندارد، چمن های لیز، توپ های گرد! و... شرایط را برای ما نا مطلوب کرد و باعث شد تیم ما علی رغم همه شایستگی هایش از این دوره حذف شود."

در ادامه ما پرسیدیم که "به نظر شما آیا زمین هم کج بود؟!" که تلفن همراه ایشان به صدا درآمد و ما ناچارا از خدمتشان مرخص شدیم!

یکی دیگر از مسئولین همان مجموعه نیز معتقد بود داوری های عادلانه ضرر زیادی به تیم ما زد! وقتی پرسیدیم که "مگر بودجه ای هم باقی مانده بود که بخواهید داوران را بخرید؟" درِ خروجی سالن را نشانمان دادند! و البته قبل از خروج از آبدارچی آن جا هم پرسیدیم که در جواب گفت: "عزیز دل من، باور کن دایی من از دایی اینا بهتر بازی می کنه!!.... آخه چیرا اینا این جور می کنن؟...."

و  اما نظراتی که از دل جامعه جمع آوری کردیم:

کامبیز دانشجوی سال چهارم، گفت که به نظرش علت اصلی شکست تیم، اعضای تیم ملی، مربیان، فدراسیون فوتبال، سازمان تربیت بدنی، وزارت صنایع و معادن، وزارت راه و ترابری، سازمان آب و فاضلاب و دیگر مسئولین مربوطه و نامربوطه بوده اند که همکاری لازم را نداشته اند.

مش قلی 55 ساله، در این باره گفت:" به نظر من تعویض های ما درست و حسابی نبودن. ما باید در نیمه دوم بازی با مکزیک حداقل یازده نفر رو عوض می کردیم که نکردیم..."

مجید، بچه فوتبال محل، نظرات جالبی داشت. وی معتقد بود که علی دایی و میرزاپور باید به اتفاق هم دروازه بان می شدند! یک نفر هافبک می شد و هشت نفر هم در نوک حمله بازی می کردند تا بازی هجومی (و یا حتی یورشی) بشود. به نظر او با این سیستم8-1-2 ما بی شک می بردیم.

اما برادرش سعید در این باره گفت:" به نظر من زمان بازی ها زیاد بود. اگه تو همون 60 یا 70 دقیقه اول بازی تموم می شد، ما خیلی موفق تر بودیم." (این نکته را ثبت کردیم تا به کنفدراسیون فوتبال پیشنهاد دهیم!)

به نظر آزیتا دانش آموز سوم دبیرستان، هم اگر زمان فوتبال با امتحانات تداخل نمی کرد، احتمال بردشان خیلی بیشتر بود.

رضا پهلوون، بچه با مرام محل، معتقد بود که اشکال از تماشاگران ایرانی حاضر در ورزشگاه بوده که مثل ماست و بعضی موارد دوغ عمل کرده اند و آن طور که باید و شاید هیجان خود را تخلیه نکرده اند (احتمالا بر سر باجه ها و اتوبوس ها) و غیرت ایرانی را به معرض نمایش نگذاشته اند. وی در ادامه با مشت های گره کرده خاطر نشان کرد که:"اگه می ذاشتن من برما... حالیشون می کردم چه جوری باهاس تشویق کنن..." (در اینجا فرار را بر قرار ترجیح دادیم!)

اقدس خانم هم در جواب سئوال ما گفت که:"مشکل از جووناست آقا! جوونای الان بیکار شدن. خوشی زده زیره دلشون. اون از فوتبال بازی کردنشون. اینم از وضع زندگی... البته تقصیری هم ندارنا. یکی به فکر نیست این وضع بیکاری رو سروسامون بده. آقا اصن شوما برو از قول ما اینا رو بگو. تا کی می خوان این وضع ادامه بدن. ها؟!..."

در این قسمت شمسی خانم وارد ماجرا شدند و گفتند که مشکل این چیزها نیست و اگر این تورم و گرانی حل شود هم فوتبال درست می شود، هم جوانان عاقبت به خیر می شوند!

و از همه جالب تر نظرات کبری خانوم، 60 ساله بود که با شور و حرارت برای ما توضیح داد:" علتش؟ آقا علتش که معلومه. تقصیر ما نیست. این هاشمی کیا قربونش برم مگه بد بازی کرد؟! یا اون مهدویان. خدا حفظش کنه برا ننه ش... تقصیر این فلان فلان شده هاس. پرتغال و لیمو فرقی نداره! اینا همشون خارجین. بلدن چی کار کنن. میشینن نخشه می کشن ما ببازیم. ندیدی اون فیگور رو مگه؟! وقتی زخمی شد با برانکو بردنش بیرون، چه آه وناله ای می کرد؟!..."

...

و نظرات بسیار دیگری که امکان ذکر همه آن ها نبود و بخشی از آن را به دلیل معذوریت اخلاقی مجبور شدیم حذف کنیم.

حاشیه 2: این گزارش کاملا مستند می باشد و محتوای آن از جای جای میهن اسلامی (صف اتوبوس، بقالی محل و...) تهیه شده است.

حاشیه ۳: با این اوصاف محاسبه کنید تعداد پرتقال فروش را؟!

ستاد اطلاع رسانی آلوچه و حومه