سلامپی دوباره! (قابل توجه دوستان مهتابی!)

بدین وسیله (بله همین وسیله که توی دستمه... جارو...) ستاد اطلاع رسانی آلوچه و حومه از تک تک دوستان باحال و رفیقان بامرام (علی الخصوص افراد بی نشان)، که در این مدت ما را با الطاف گلوله ای مورد اصابت قرار دادند، تشکر و تمجید و تحسین می کند! (گفتم ضمنا به بچه های محل هم اشاره ای کرده باشم!...)

متاسفانه یک عده از دوستان خواسته یا ناخواسته، واژه آلوچه را با آلوچه اشتباه گرفته اند و خیال کرده اند این من بمیرم از اون تو بمیری هاست!! نه خیر جانم! فکر کرده اند خیال کرده اند! (اِ یعنی چی ... ولم کن برم حالشو بگیرم...)

لازم می بینم همین جا قضیه را صاف و صوف کنم و این عده از دوستان را از جهل مرکب رهایی ببخشم. (بعدا یکی برای من توضیح دهد که جهل مرکب چه جور جهلی است؟!...)

واژه آلوچه بکار رفته در این وب نوشت هیچ ارتباط رسمی یا غیررسمی با آن جسم فسقلیِ گردالیِ بعضا ترش، نداشته و حاوی فلسفه عمیق تری است...

این واژه برای اولین بار توسط عزیزی به کار رفت که در برابر انسانی متحیرالعقول (!!) قرار گرفت و چون شرم آن داشت که بگوید: - خُل و چِل، این کلمه را در چرخ گوشت فرستاد و  به صورت آلوچه تحویل داد!

بنابراین مِن بعد از این (سنگ حجر الاسود!)، هرگونه استفاده غیرشرعی از این واژه به عنوان خوراکی با ذکر منبع بلامانع است!!

و اما تازه ترین اخبار و تحلیل های سیاسی اجتماعی به نقل از ستاد اطلاع رسانی آلوچه و حومه:

طبق آمار رسمی 70 درصد جمعیت کشور زیر 28 سال هستند.

- این حادثه(!) نه تنها ناگوار نیست که موجب بسی خرسندی است که این همه مخ وجود دارد برای سوراخ کردن! انصافا کجا دیده اید که بشود همچین نیرویی را یکجا هدر داد! از ندیم و قدیم گفته اند هنر نزد ایرانیان است و بس!

حالا 30 سال بعد که اعلام کردند: طبق آمار رسمی مملکت سرشار از پیر پاتال است، به حرف من می رسید!...

ایرانیان بیشترین وبلاگ های جهان را می نویسند.

- گذشته از این که حالا توی این وبلاگ ها چی می نویسند، محاسبه کنید تعداد پرتقال فروش را یا به عبارتی تعداد انسان هایی که وقت دارند، کار ندارند، ذوق دارند، استعداد هم دارند، در اکثر موارد هم حرفی برای گفتن ندارند!

(حالا کی گفت اول از همه از من شروع کنید؟!...)

8000 اصله درخت 40 ساله در پارک جنگلی لویزان، قطع شد.

- متاسفانه بسیاری از کوته بینان به این واقعه اعتراض کردند. این در حالی است که وقتی تعداد جوان های یک مملکت بالا بزند، چنین پپیشگیری هایی لازم و کاملا معقول است.

طبیعتا هر جوانی عاشق می شود و به دنبال آن پی درختی می رود که بر آن تکیه کرده و گریه کند... بهترین راه جلوگیری از این فاجعه قطع کردن درخت های مفسد (!) است تا دیگر کسی هوس عاشق شدن به کله اش نزند!...

نتیجه گیری: اگر دیدی جوانی وبلاگ زده، بدان اول عاشق شده، بعد درختی پیدا نکرده، بعدا وبلاگ زده!!

پی نوشت ۱:

چون صحبت از عقش شد در این جا بر خودم لازم می بینم هفته گرامی داشت عقش را به همه جوانان غیور این مرزو بوم، صمیمانه تبریک بگویم! از قرار معلوم روز سپندارمذگان (روز حلول عشق در ایران!) به روایتی 29 بهمن و به روایتی 5 اسفند می باشد و ما برای جلوگیری از دعوا یک هفته آن را گرامی میداریم!

پی نوشت ۲:

 خدایش خوار کند هر که تو را چنین آوار کرد...